Dyan maakte haar eigen leren tassen, simpelweg omdat ze niets kon vinden wat ze écht mooi vond voor kinderen. Wat er te koop was, voelde óf druk en vluchtig, óf prachtig maar onbetaalbaar. Ze wist dat het anders kon: speels, maar stijlvol. Tijdloos, maar met karakter.

Toen de eerste ontwerpen af waren werden deze al snel erg geliefd. Dit was geen standaard kindertas, dit was iets waar je als ouder ook blij van wordt.

Dat moment was het begin van Kadiki.